تحلیلی بر وضعیت شاخص‌های شکل‌گیری شهر و گردشگری آرام (مطالعۀ موردی: شهر یاسوج)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه جغرافیا انسانی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز

2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی دانشگاه شهید چمران

3 گروه جغرافیای انسانی دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران

10.22133/tlj.2022.360652.1055

چکیده

جنبش شهر آرام رویکردی است که برای محیطی بهتر و زندگی اجتماعی پدید آمده است. احیای هویت محلی، توجه به چگونگی صرف غذا، توجه به مسائل زیست‌محیطی و معرفی و بازاریابی مقاصد گردشگری از برجسته‌ترین ویژگی‌های آرام شهرها به‌شمار می‌رود. گردشگری آرام نیز درپی احیای محیط‌زیست طبیعی، مصرف محصولات محلی و توجه به فرهنگ و آثار فرهنگی و تاریخی گذشته شکل گرفته است؛ بنابراین گفتنی است وظایف رویکرد شهر آرام و گردشگری آرام با هم گره خورده است. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل وضعیت شاخص‌های شهر آرام در شهر یاسوج به‌منظور شکل‌گیری گردشگری آرام است. پژوهش از نظر ماهیت، نظری ـ کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی ـ تحلیلی است. همچنین از دو شیوۀ کتابخانه‌ای و میدانی برای جمع‌آوری اطلاعات استفاده شده و تعداد 6 شاخص و 35 متغیر به‌صورت عملیاتی‌سازی استخراج شده است. در مرحلۀ بعد، براساس شاخص‌های استخراج‌شده، پرسش‌نامه‌ای طراحی و در اختیار کارشناسان و مدیران شهری، که جامعۀ آماری آنان متشکل از 45 نفر بود، توزیع شد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نیز از تکنیک دیمتل و روش میانگین و آزمون تی در محیط اس پی اس اس استفاده شد. نتایج حاصل از تکنیک دیمتل نشان داد که شاخص آگاهی و اطلاع‌رسانی، حمایت از تولیدات داخلی، مهمان‌نوازی و کیفیت شهری بیشترین اثرگذاری در شهر آرام و گردشگری آرام و اثرپذیری از آن را دارند و شاخص آگاهی و اطلاع‌رسانی، حمایت از تولیدات داخلی و مهمان‌نوازی بیشترین ارتباط را با سایر شاخص‌ها برقرار می‌کنند. شاخص مهمان‌نوازی و آگاهی و اطلاع‌رسانی علّی و دیگر شاخص‌ها معلول به‌شمار می‌روند. همچنین نتایج آزمون تی برای سنجش وضعیت شاخص‌های شهر آرام در شهر یاسوج نشان داد که کیفیت شهری، حمایت از تولیدات محلی، مدیریت شهری، حفاظت از محیط‌زیست شهری، مهمان‌نوازی و آگاهی و اطلاع‌رسانی به‌ترتیب در جایگاه اول تا ششم قرار گرفته‌اند. گفتنی است براساس اهمیت شاخص‌ها به روش دیمتل و نتایج وضعیت این شاخص‌ها در شهر یاسوج، فقط وضعیت شاخص آگاهی و اطلاع‌رسانی مناسب نیست و برای تحقق‌یافتن جنبش شهر آرام نیاز است که به این شاخص توجه ویژه‌ای شود

کلیدواژه‌ها


Ali Nejad, S. (2016). Designing Urban Space of Urban Materials by ImplementingAram Settlement (Responsible: Madi Farshadi Linear Green Space). Master of Science in Urban Planning, Farhangian University.
Bulatovic, L., & Micera, R. (2018). Slow Tourism Concept and Cultural Sites: Is The Town of Kotor (Montenegro) Ready for The Cittaslow Movement, Conference Paper December 2018, pp.274-280.
Esmaili, K., Khatibi, M. R., Pour Jafar, M. R. (2019). Institute Affecting the Implementation of a Quiet City (Consultant: Mehr City of Karaj). Journal of Urban Planning Knowledge, 3(3), 41-59.
Fatahi, C. (2017). Spatial Evaluation and Analysis of Phenomenal Level of Rural Education (Case Study: Baladarband Village). MSc Thesis, Geography and Rural Education Program, University of Tabriz.
Four more cities slow cities. (2012). [Online]. Available: http://www.habitat.org.tr/cocuk-dostu-sehirler.html
Hee Cho, S. (2011). A Comparative Study of a Slow City and an Urban Region: A Deeper Look into the Quality of Life in Hadong-gun and Busan,  Korea journal, 51(4), 181-208.
Heitmann, S., Robinson, P., & Povey, G. (2011). Slow food, slow cities and slow tourism. Research themes for tourism114.‌
Mokhtry Malek Abadi, R. (2019). Analysis of indicators of the movement of slow-cities in fifteen regions of Isfahan. Journal of Spatial Planning (Geography),9(2), 104-128.
Moore, K. (2012). On the periphery of pleasure: Hedonics, eudaimonics, and slow travel. Slow tourism: Experiences and mobilities54, 25-35.‌
Onaran, D. C. (2013). Yavaş Şehirlerde Kentsel Kimlik (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.‌
Orhan, M. (2017). Different approach to forming sustainable cities: Cittaslow. Journal of Environmental Protection and Ecology, 18(3), 1017–1026.
Özkan, H.C. (2011). Bir Sürdürülebilir Kent Modeli: Yavaş Şehir Hareketi. Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
Ozmen, S. Y., Birsen, H., Birsen, O., Citak, S. O., & Ogur, O. (2017). Cittaslow: Urban Concept in a Different Perspective and Analysing of Turkish. ONLINE JOURNAL OF COMMUNICATION AND MEDIA TECHNOLOGIES, 7(1), 33–50.
Park, K. M., Cho, Y. T., Choi, S. H., & Chang, I. S. (2008). A study on the development of Slow-City in Korea. The Korean Association of Professional Geographers42(2), 237-253.‌
Rysz, K., & Mazurek, K. (2015). Contemporary foundations of the theory of urban development–case study smart, slow and compact city theory.
Şengür, S. (2018). Slow City Movement: A Case Study Perşembe-Ordu. Kastamonu University Journal of Engineering and Sciences, 4(1), 25-33.
Sezgin, M. & Sarıkaya, B. (2013). An Innovative Approach in Tourism Sector: Slow City, an Application in Konya (Turkey). Journa of Advanced Management Science, 1(1), 19-23.
Turkseven Dogrusoy, I, and Dalgakira, A. (2011), An alternative approach in sustainable planning: Slow urbanism, Article in International Journal of Architectural, 5(1), 127-142.
Ünal, M., & ZAVALSIZ, Y. S. (2016). Küreselleşme Karşıtı Bir Hareket: Yavaş Hareketi. Itobiad: Journal of the Human & Social Science Researches5(4), 889-912.
Zala, D., Khan, V., Sanghai, A. A., Dalai, S. K., & Das, V. K. (2018). Leptospira in the different ecological niches of the tribal union territory of India. The Journal of Infection in Developing Countries12(10), 849-854.
Zalas, L. J. (2006). Stadtentwicklung im tempo guisto. Ein Weg zur “Slow Slim City”? Aachen, Germany: RWTH.
Zia, M. (2015). Promoting Tourism in a Citizen Relaxing with the City of Ram Approach. MSc, Urban Planning, Isfahan University of Art.